به جای مقدمه

این روزها مصادف با ایام آزاد سازی خرمشهر عزیزِ و رحلت بنیانگذار جمهوری اسلامی و نیز ولادت شفیع شیعه خانم فاطمه زهــرا سلام الله علیها درگیر حــلاوتی حــاصل از ســـاختن ایران اسلامی هستیم کشوری که به جمهوری اسلامی آری گفت و جمعه ی آخر ماه مبارک رمضان را به یاد مظلومیت مردم فلسطین و مبارزه با غده ســرطانی صهیونیزم و دفاع از حقوق بشر تقدسی دوباره بخشید.

به عنوان کشوری اسلامی در مقام حامی امت اسلامی بلکه حامی تمام مردم  ستم دیده در هر گوشه و کنار جهان و تبدیل این اندیشه به یک ایدئولوژی چنین به نظر می رسد که دفاع از مردم مظلوم فلسطین و به خصوص غزه دیگر نه یک وظیفه ی انسانی  که یک استراتژی اسلامی گردیده است. اگرچه این استراتژی بعضا با سیاست های غلط بعضی از کشورهای اسلامی برای به نتیجه رسیدن دچار وقفه می گردد بی گمان دور از نتیجه نخواهد بود.

در همین راستا و در پي تجاوز صبح روز دوشنبه  دهم خردادماه ۱۳۸۹برابر با سی و یکم ماه می ۲۰۱۰  رژيم صهيونيستي به كشتي "مرمرة " در ناوگان آزادي دست‌كم 20 نفر از فعالان حقوق بشر به شهادت رسيدند و 50 نفر ديگر زخمي شدند و اين كشتي نيز به بندر "اشدود " در سرزمين اشغالي منتقل شد.

تجاوز آشکار رژیم صهیونیستی به کشتی های حامل کمک های انسان دوستانه به مردم در محاصره ی غزه نمونه ی عینی از یک تروریسم سازمان یافته است که در صورت عدم برخورد با آن می تواند آینده صلح و امنیت بین المللی را با مخاطرات بسیار جدی همراه سازد. حمله ی بی رحمانه ی نظامیان صهیونیست به کاروان موسوم به آزادی از دید حقوق بین الملل بسیاری از مسائل بین الملی را به چالش کشیده و در صورت چشم ژوشی از مسئولیت بین المللی ای که برای رژیم صهیونیستی ایجاد می کند می تواند مبانی مسئولیت بین المللی دولت ها را دچار خدشه های جبران ناپذیری نماید. دولت سوئد اعلام نموده است که اگر این حمله در آب های بین المللی صورت گرفته باشد پیامدهای جدی برای اسرائیل در پی دارد که باید گفت حتی اگر این حمه در آب های سرزمینی غزه و یا حتی در آب های سرزمینی فلسطین اشغالی نیز اگر صورت می پذیرفت پیامدهای آن برای رژیم مذکور جدی خواهد بود.     

اسرائیل و تروریسم سازمان یافته 

در حقوق بین الملل ورود و خروج کشتی های با ژرچم های مشخص  به قصد عبور از آب های سرزمینی بلام مانع است و هیچ دولتی حق ندارد از عبور و مرور بی ضرر ممانعت به عمل بیاورد. این قضیه حتی در مورد آب راه های بین المللی در محدوده ی حاکمیتی کشورها نیز صادق است. در مورد عبور و مرور در آب های بین المللی طبق حقوق بین الملل دریاها مجاز بوده و تمامی دولت های دارای مرزهای دریائی و غیره می توانند از این آب ها استفاده نمایند.

حمله به هر شناوری در آب های آزاد موجبات مسئولیت بین المللی را برای دولت مهاجم فراهم می کند و جامعه ی بین الملل این حمله را حمله به خاک و حاکمیت صاحب پرچم می داند. کشتی همواره جزو خاک سرزمینی کشور صاحب ژرچم می باشد و حمله به کشتی مرمره ی آبی که پرچم کشور ترکیه را حمل می نموده در حقیقت حمله به خاک کشور ترکیه قلوداد می گردد. با این همه دولت ترکیه بلافاصله با فرا خواندن سفیر خود از تلاویو از اقدام تلافی جویانه ی مردم خود در تصرف سفارت اسرائیل در ترکیه ممانعت به عمل آورد . به نظر می رسد که طبق ماده ۵۱ منشور ملل متحد و در راستای اجرای فصل هشتم منشور ترکیه می توانست حق اقدام را برای خود محفوظ بداند. در ناوگان حامل کمک های انسان دوستانه دولت های صاحب پرچمی چون یونان و آمریکا نیز حضور داشتند که حمایت رسمی حداقل ۴۴ کشور جهان را به همرا داشت با این همه تنها کشتی ترکیه دچار حمله گردیده است. این حمله از دید حقوق بین الملل چندین مسئله را به همراه دارد که یک به یک به آنها پرداخته می شود.

۱. جمهوری اسلامی ایران رژیم صهیونیستی را به عنوان یک کشور هیچ گاه به طور رسمی یا دوژوره مورد شناسایی قرار نداده لیکن به عنوان رژیمی که کنترل موثر بر منطقه دارد ( دو فاکتو) مسئول تمامی اتفاقات و اقداماتی است که در این منطقه رخ می دهد  چه از سوی نیروهای خودی و چه از سوی نیروهای دیگر.  به این ترتیب اسرائیل چه بخواهد و چه  نخواهد از دید کشورهایی که آن را مورد شناسایی قرار داده اند  و چه از دید کشورهایی که آن را مورد شناسایی قرار نداده اند مسئول است. این مسئولیت در ابتدائی ترین صورت آن جبران خسارت وارده است و در بدترین حالت ممکن ایجاد حق مقابله به مثل برای دولت هایی که مورد اضرار قرار گرفته اند.

۲. طبق کنوانسیون های چهارگانه ژنو ۱۹۴۹ و پروتکل های الحاقی آن با فرض وارد شدن این کشتی ها به منطقه ی جنگی- تمامی افراد غیر نظامی از تعرض مصون بوده و طرفین جنگ در صورت وارد نمودن خسارات جانی و مالی مسئولیت بین المللی خواهند داشت. کمک به بازماندگان جنگ و نیز کمک های انسان دوستانه از قبیل دارو و غذا و البسه طبق کنوانسیون های بین المللی نیز امری قانونی بوده و نبایست از این کمک ها به هر عنوانی جلوگیری نمود.

در خبرها شنیده شد که بنیامین نتانیاهو اعلام نموده است که اسرائیل به دلیل کمک های نظامی این کاروان و محموله های جنگی که ای کاروان با خود به همراه اشت دلیل حمله ی نظامیان لسرائیلی بئده است که باید عنوان گردد در این کاروان خبرنگارانی از تمامی دنیا حضور داشته اند و لحظه لحظه ی تجاوز را ثبت نموده اند در هیچ یک از فیلم های موجود حتی در فیلم های خود اسرائیل اثری از شلیک حتی یک گلوله از سوی فعالین حقوق بشر وجود ندارد. تنها فیلمی که خود اسرائیلی ها به آن استناد کرده اند  چندین عدد تیله و کمان به همراه چوب ستی و غیره بود که در مقام سلاح به آن استناد کرده و از سوی خبرگذاری های غربی به عنوان خوراک  خبری در جهت حمایت از اسرائیل استفاده شد. این گونه پروپاگاندای خبری از دید حقوق بین الملل ارزش حقوقی ندشته و تجاوز به کاروان فعالین حقوق بشر چه در قالب کمک های انسان دوستانه در شرایط مخاصمه و چه در عنوان عبور بی ضرر در آب های سرزمینی و آب های بین المللی در شرایط عادی محکوم است.

۳. محاصره ی  غزه از حدود چهر سال پیش و با روی کار آمدن دولت قانونی اسماعیل حنیه کم کم شروع شد. چرا که اسرائیل و حامیان آن معتقد به روی کار امدن دولتی در فلسطین بودند که اندیشه های معتدل تری نسبت به حماس داشته و تمایل به مذاکره با آن رژیم را نیز داشته باشد. این دولت را می توانست محمود عباس رئیس تشکیلات خود گردان فلسطین و نزدیکان او تشکیل دهند اما رای مردم فلسطین جز این را تعیین نمود. در همین راستا غزه در مقام پایگاه حماس مورد محاصره قرار گرفت و همراهی مصر و حسنی مبارک آن را به صورت جزیره ای که از هر طرف در محاصره است در آورد. گذرگاه رفح بسته شد و مصر با کمک امریکا در حال ساخت دژی فولادی در مرزهای غزه با فلسطین است. در طول این چهار سال چندین بار به غزه حمله شد و در بدترین این حملات حدود ۱۶۰۰ فلسطینی شهید و حدود ۳ میلیارد دلار به زیرساخت های آن خسارت وارد گردید. این حملات در حالی صورت می ژذیرفت و صورت می ژذیرد که یک جامعه ی انسانی یک و نیم میلیون نفری در غزه از تامین ابتدائی ترین نیازهای خود عاجز هستند. کمک های انسان دوستانه که با راه بری ترکیه و حمایت چندین سازمان بین المللی و نیز حمایت ۴۴ کشور دنیا به سوی غزه ارسال شده بود در جهت پوشش قسمتی از نیازهای مردمی غزه بود که به فجیع ترین شکل ممکن با آن برخورد شد و این یعنی پایان فلسفه ی زیست جمعی و آرمان های صلیب سرخ و حقوق بشر. در چنین موقعیتی باید از دوراهی موجود یکی را انتخاب کرد. مجازات اسرائیل و امیدوار شدن به جهانی ژیشرو در جهت صلح و امنیت بین المللی ویا بی تفاوتی نسبت به اقدامات اسرائیل مانند بی تفاوتی به راهزنی های موجود در خلیج عدن.

۴. دادگاه نورنبرگ دادگاه توکیو دیوان کیفری بین المللی رواندا دیوان کیفری بین المللی یوگسلاوی سابق و در نهایت دیوان کیفری بین المللی که با امضاء ۱۲۴ کشور جهان  دادگاهی برای محاکمه جنایتکاران می باشد همگی بهانه ای برای مجازات مسئولین دولت هایی هستند که مرتکب نسل کشی جنایت علیه بشریت جنایات جنگی و تجاوز گردیده اند.در مورد اخیر اسرائیل با حمله به ناوگان آزادی مرتکب تجاوز به خاک دولت صاحب پرچم و جنایت علیه بشریت و در جنگ ۲۲ روزه جنایات جنگی شده است. در چنین حالتی محاکمه این رژیم اجتناب ناپذیر است و عدم محاکمه زیر ساخت های جهان را با بی حیثیتی مواجه خواهد ساخت و عدم محاکمه تغییر های بنیادینی را در عرصه ی بین المللی به همراه خواهد داشت. برای اثبات این نظریه نگاهی دقیق به روابط بازیگران عرصه ی بین الملل نشان می دهد استفاده ی مفرط و بدون منطق قدرت های بزرگ از زیر ساخت های جهانی برای اعاده -حفظ و گسترش صلح و امنیت بین المللی این جایگاه های بین المللی را به حاشیه کشانده و قدرت های نو ظهوری همچون ایران ترکیه برزیل و نیز سازمان های منطقه ای و بین المللی جدیدی همچون شانگ های و کنفرانس اسلامی ابتکار عمل را بدست گرفته اند. امروزه شاهد یک دو قطبی دیگری از بهم پیوستن کشورهای در حاشیه هستیم که عرصه را رفته رفته بر نهاد های بین المللی تنگ کرده اند.

بناچار یا باید دست به کار شد و نسبت به محاکمه ی عاملان ای رژیم اقدام کرد و یا منتظر واکنش کشورهای اسلامی شد. به نظر می رسد استفاده از:

·     حربه ی نفت به گفته ی امام خمینی 

·     تحریم تمامی کالاها و خدمات اسرائیلی برای مدت زمان نامشخص

·     تعطیلی تمامی سفارت خانه های این رژیم در تمامی کشورهای اسلامی و کشورهای عضو  جنبش  عدم تعهد

·     توقیف تمامی کشتی های این رژیم در محدوده ی اب های ساحلی و سرزمینی حتی آبهای منطقه ی آزاد انحصاری اقتصادی

·     محاکمه ی سران این رژیم در دادگاه های ملی و صدور قرار تعقیب بین الملی و اعلام آن به پلیس اینترپل

·     در صورت عدم همکاری پلیس اینترپل قطع همکاری با پلیس اینترپل به صورت گروهی 

·     توقیف تمامی دارائی های این رژیم در تمامی کشورهای واکنش دهنده.

۵. شورای امنیت در فقضیه ی رواندا و یوگسلاوی سابق و نیز در قضیه ی عراق و افغانستان . حتی در هائیتی و سودان اقداماتی در راستای حمایت از حقوق بشر انجام داد. این اقدامات حتی به مداخله ی قهرامیز بشر دوستانه نیز انجامید. به نظر می رسد شورای امنیت به عنوان یک کنسول بین المللی دیگر بیشتر از این فرصتی برای اثبات نقش خود در عرصه ی بین المللی نخواهد داشت اگر نسبت به این قضیه ورود موثری نداشته باشد.

مسئولیت حمایت که در راستای مسئولیت جمعی دولت ها در عرصه ی بین المللی مطرح گردیده است موید این مطلب است که اگر کشوری نتواند افراد وارد ر حوزه ی حاکمیتی خود را حمایت نماید یا حتی خود دست به تعرض دراز کند و در این باره پاسخگو نگردد مسئولیت دولت مذکور به جامعه ی بین الملل منتقل و جامعه ی بین الملل در راستای حمایت از مردم  با عنوان مسئولیت حمایت دست به مداخله میزند. چنین به نظر می رسد که اگر نهادهای قانونی موجود در عرصه ی بین الملل نخواهند مسئولیتجمعی حاصل را تقبل نمایند و به صورت قانونی با اسرائیل برخورد نمایند کشورهای اسلامی و نیز کشورهای مستقل می بایست موارد مذکور را به مورد اجرا گذاشته و خود راسا اقدام نمایند. در این صورت تحولی که در محیط بین الملل آغاز گردیده و عموما به نفع دولت های در حاشیه است سرعتی دو چندان خواهد یافت. 

                                                                          

                                                                                                          داود عباسی